30 marca 2017 roku mija 164 rocznica skonstruowania lampy naftowej przez Ignacego Łukasiewicza

30.03.1853 roku w oknie lwowskiej apteki Pod Złotą Gwiazdą

zapłonęła pierwsza lampa naftowa, dzieło Ignacego  Łukasiewicza. Wynalazca skonstruował lampę, by ocenić

efektywność nafty. Początki nie były obiecujące – siła

wytwarzanego światła nie przekraczała 10-15 świec.

Łukasiewicz ulepszał jednak wynalazek i wkrótce lampy

zostały zastosowane do oświetlenia lwowskiego szpitala.

Nad ich udoskonaleniem pracowało wielu uczonych.

W II połowie XIX wieku stały się najpopularniejszym

źródłem światła w mieszkaniach, a kres ich panowaniu położyła dopiero żarówka. Sam Łukasiewicz, chemik

i farmaceuta, był nie tylko słynnym wynalazcą, ale także

świetnym biznesmenem. Na podkarpackiej ropie zbił

ogromny majątek. Był też wielkim społecznikiem.

IB

19 marca 2017 roku mija 130 rocznica śmierci Józefa Ignacego Kraszewskiego

Pseudonim Bogdan Bolesławita, poeta, prozaik, krytyki publicysta, a także historyk, rysownik i malarz. W rodzinnym majątku Romanowie na Podlasiu spędził dzieciństwo, studiował w Wilnie, ale studiów nie ukończył, gdyż został aresztowany przed wybuchem powstania listopadowego.

Był pisarzem niesłychanie poczytnym. Uprawiał wszystkie niemal gatunki literackie, ale największe powodzenie,

trwające już ponad sto lat, zdobył jako powieściopisarz (napisał ok. 500 powieści!). Autor utworów obyczajowo-sentymentalnych(Poeta i świat, Ulana, Chata za wsią), społecznych(Interesa familijne, Dwa światy), politycznych (Dziecię Starego Miasta),filozoficznych(Powieść bez tytułu, Metamorfozy), a nade wszystko historycznych, polemicznych wobec historiozofii tzw. szkoły krakowskiej, w tym m.in. cykl powieściowy z dziejów Polski liczący 29 tytułów w 78 tomach: od Starej baśni i Zygmuntowskich czasów po Saskie ostatki. Obejmują one dzieje narodowej historii, od mitycznych  i legendarnych początków do czasów rozbiorowych. Wiele pokoleń Polaków z tych powieści czerpało wiedzę o dziejach  ojczystego kraju. Jego twórczość miała przełomowe znaczeniedla rozwoju powieściopisarstwa polskiego. 

IB

       

 

11 marca 2017 roku mija 46 rocznica przekazania "Batorego" na żyletki.

Po 35 latach służby słynny transatlantyk „Batory” został sprzedany na

złom stoczni Yau  Wing Metal Junk w Hongkongu.

















 Bliźniaczy trans-

Atlantyk „Piłsudski” zatonął  w listopadzie 1939 r. prawdopodobnie

z powodu wybuchu miny. Oba dwukominowe motorowce zbudowała  włoska stocznia Monfalcone. W pierwszy rejs „Batory” wypłynął w kwietniu 1936 r., zawinął wówczas m.in. do Dubrownika, Wenecji, Barcelony, Casablanki i Londynu, a potem do wybuchu wojny obsługiwał trasę Gdynia-Kopenhaga-Nowy Jork-Halifax. Podczas wojny pełnił funkcję transportowca- przewoził m.in. skarby

wawelskie ewakuowane z Polski. Do Gdyni wrócił w 1947 r. i był eksploatowany do 1969 r. Potem krótko służył jako hotel.

IB

Dzień kobiet

8  Marca  Międzynarodowy   Dzień   Kobiet

„  Kobiety są kopalnią cierpliwości „

„ Czas nie zawsze przemija  w jednakowym rytmie.

To my decydujemy o rytmie czasu „

 

„ Szczęście to jedyna rzecz, która się mnoży, gdy się ją dzieli „

IB

25 lutego 2017 roku mija 176 rocznica urodzin Augusta Renoira

Renoir Auguste, francuski malarz i rzeźbiarz, jeden z głównych

reprezentantów impresjonizmu; 1862-63 uczył się w Paryżu w Atelier Gleyre, gdzie zaprzyjaźnił się z C. Monetem, J.F. Bazille’em i A. Sisleyem. Duży wpływ na jego wczesną twórczość wywarły dzieła kolorystów weneckich; ze współczesnych mu malarzy oddziałali nań G.Courbet i E. Delacroix (Diana 1867, Kobieta w kąpieli 1870).

9 lutego 2017 roku mija 136 rocznica śmierci Fiodora Dostojewskiego

Posiadł rzadki dar przenikania duszy bliźnich, pogrążonych w grzechu i poniżeniu. I wyprowadzania ich z mroków upadku ku światłu Chrystusa.

Uwrażliwienie na moralną nędzę i podziw dla tych, którzy usiłują się jej przeciwstawić, wyniósł z domu rodzinnego.

Pierwsza powieść „Biedni ludzie” z 1845 roku stała się literacką sensacją Petersburga właśnie dzięki pełnemu współczucia opisowi życia ludzi odsuniętych na margines.

W 1849 roku Dostojewskiego aresztowano za udział w kółku pietraszewców i skazano na karę śmierci, następnie tuż przed egzekucją ułaskawiono, zamieniając wyrok na 4 lata katorgi i służbę wojskową. Katorga nie załamała go. Ugruntowała w nim przekonanie, że nosicielem najwznioślejszych wartości są „prości ludzie”. 

A Ewangelia pozostaje najpewniejszym przewodnikiem moralnego odrodzenia człowieka. Ilustracji tych przekonań poświecił odtąd cały swój trud pisarski. Trud niełatwy, ponieważ pisarz, który bardzo nisko oceniał społeczność Zachodu, pogrążoną w płaskim dorobkiewiczostwie, sam uległ jednej z jego skaz – hazardowi. W kasynach Baden-Baden, Genewy i wielu innych miast przegrywał ostatnie pieniądzei wszystkie co cenniejsze rzeczy. Zaczął wyprzedawać ostatnią wartość , jaka mu pozostała – własny talent. Pisał kolejne powieści w drakońskich terminach, za stawki dwukrotnie niższe niż te, które w tym czasie wydawcy płacili innym pisarzom. Narastało w nim

przekonanie, że powstałe w taki sposób powieści – to niewiele warte książki jednego sezonu. 









Ukazały się m.in.:
 „Sobowtór”-1846,

„Skrzywdzeni  i poniżeni”-1861, 
„Wspomnienia z domu umarłych”-1860-62,
 „Zapiski z podziemnia”-1864,
 „Zbrodnia i kara”-1866, 
„Gracz”-1867, 
„Idiota”-1868, 
„Biesy”-1870, 
„Młodzik”-1875,
„Bracia Karamazow”-1879-80, 
„Dziennik pisarza”-1873-81.

IB