1 czerwca Dzień Dziecka

 

Prekursorem dzisiejszego Dnia Dziecka, było wydarzenie mające miejsce w Genewie w roku 1925. Odbyła się tam wówczas Światowa Konferencja na Rzecz Dobra Dzieci. Jednak oficjalnie święto Dnia Dziecka trafiło do kalendarza w roku 1954, gdy na forum międzynarodowym wystosowano apel o stworzenie mechanizmów mających zapewnić w przyszłości pokój na ziemi. Jednym z postulatów było zagwarantowanie bezpieczeństwa oraz możliwości rozwoju wszystkim dzieciom na świecie. Nowe święto zostało przyjęte z wielkim entuzjazmem i w kolejnych latach było już obchodzone w niemal każdym kraju. Początkowo nowy zwyczaj obejmował jedynie obdarowywanie najmłodszych drobnymi upominkami i prezentami. Później dzień ten stał się czasem przeznaczonym dla całej rodziny i w niektórych państwach dniem wolnym od pracy, by rodzina mogła być razem. W roku 1954 Organizacja Narodów Zjednoczonych ustaliła Deklarację Praw Dziecka, która pomogła rozpowszechnić wzniosłe ideały dotyczące życia i przyszłości dzieci. Wszystkie one zostały zapisane w Karcie Narodów Zjednoczonych. Wydarzenie to miało miejsce 20 listopada i to właśnie ten dzień w wielu krajach stał się symboliczną datą dnia najmłodszych. Jednak pomysłodawcy ogłosili wyraźnie, że wszystkie kraje powinny ustalić własne daty tego święta. Powinny one być historycznie lub kulturowo związane z dziećmi. Pierwsze odnotowane obchody Dnia dziecka w Polsce pochodzą z roku 1929. Wówczas święto to związane było z Kościołem  Katolickim. O poranku, przed szkołą dzieci i rodzice spotkali się na mszy, a po niej wszyscy szli do szkół, gdzie odbywały się przedstawienia i luźne, raczej żartobliwe lekcje w obecności rodziców. Aż do roku 1952 Dzień Dziecka w Polsce obchodzono nieoficjalnie we wrześniu. Następnie datę tą zmieniono na 1 czerwca. Zmiana dotyczyła całego bloku państw socjalistycznych, którego częścią była wówczas Polska. Organizacyjnie Dzień Dziecka obchodzony jest bardzo podobnie na całym świecie. Jednak nie wszędzie świętuje się w tym samym czasie.

 

Mama to słowo, jakie większość dzieci wymawia jako pierwsze. Nieprzypadkowo, ponieważ jest to najbliższa im osoba, z którą spędzają najwięcej czasu od samego urodzenia. To dzięki niej, przyswajamy po kolei potrzebne w życiu umiejętności i kształtujemy nasz własny charakter. Nic dziwnego, że na całym świecie obchodzimy święto, podczas którego chcemy naszej Mamie za wszystko podziękować. Dzień Matki w Polsce świętujemy 26 maja, a w wielu krajach celebrowany jest w zupełnie innym czasie. Niekiedy jest to nawet data ruchoma. Jednak na całej kuli ziemskiej święto to ma na celu wyrażenie szacunku i wdzięczności dla wszystkich matek. Nie sposób przyjrzeć się tradycji świętowania każdego z krajów. Nieważne jednak  kiedy obchodzimy to święto ani w jaki sposób je celebrujemy najważniejsze, by okazywać mamom szacunek każdego dnia.

Haenraets Willem

 

Willem Haenraets urodził się 9 października 1940 roku w Heerlen w Holandii. W wieku 16 lat rozpoczął naukę w Akademii Sztuk Pięknych w Maastricht. Cztery lata później uzyskał stypendium rządu belgijskiego na studia w Narodowym Instytucie Sztuk Pięknych w Antwerpii w klasie mistrzowskiej profesor Sariny (Atelier Opsomer) i profesora Vaartena. W swoich impresjonistycznych obrazach dodaje głównie abstrakcję i figurację. Atmosfera powstaje dzięki kolorom, światłu, poziomom i liniom. Abstrakcyjny element zawsze trwa, jednak obraz jest figuratywny. Willem inspiruje się otoczeniem, podróżami, przyrodą, ludźmi…

Z serii: Wrzask mody - Melonik

 

Melonik

Aż do lat 60-tych ten rodzaj kapelusza był obowiązkowy dla biznesmenów. Co dziwne, narodził się jako kapelusz myśliwski. ( Co jeszcze dziwniejsze, w Polsce przedwojennej stał się głównym – poza batem – atrybutem dorożkarzy ). Melonik był usztywniony, aby chronić głowę myśliwego w razie upadku z konia. W Anglii nazywano go bowler – od nazwiska jego twórcy, kapelusznika; w Ameryce – derby, we Francji zaś – właśnie melon.

Konstytucja 3 Maja

 

Konstytucja uchwalona 3 maja 1791 r. Przegłosowano ją i zaprzysiężono z pogwałceniem regulaminu sejmowego. Udział licznie zgromadzonej publiczności  w sali obrad, demonstracja tłumów na ulicach Warszawy i asysta wojska pod dowództwem oficerów  popierających reformę państwa, nadały uchwaleniu  nowej ustawy zasadniczej charakter rewolucji lub zamachu stanu dokonanego na forum sejmu.

Główne postanowienia:

- Zniesiono liberum veto. Uchwały miały zapadać większością głosów.

- Konstytucja zniosła podział na Koronę i Litwę.

- Zlikwidowano wolną elekcję, by obce mocarstwa nie mogły ingerować w wewnętrzne sprawy Rzeczypospolitej przy wyborach króla. Tron polski dziedziczyli książęta sascy z dynastii Wettynów, potomkowie Augusta II Mocnego i Augusta III.

- Władzę wykonawczą oddano w ręce rządu zwanego Strażą Praw. Przewodniczył jej król. Ministrów kontrolował sejm. Polska stawała się monarchią konstytucyjną na wzór Anglii.

- Wprowadzono równouprawnienie ludzi o różnych wyznaniach, pozostawiając jednak Kościołowi katolickiemu uprzywilejowaną pozycję.

- „Religią narodową panującą jest i będzie wiara święta rzymska katolicka ze wszystkimi jej prawami (…). Że zaś taż sama wiara święta przykazuje nam kochać bliźnich naszych, przeto wszystkim ludziom jakiegokolwiek bądź wyznania pokój w wierze i opiekę rządową powinniśmy.”

- Zakazano magnatom posiadać  prywatne wojska; szlachta traciła prawo zawiązywania konfederacji; szlachcie bez majątku zabroniono udziału w sejmikach, aby pozbawić magnaterię asysty posłusznych klientów, zależnych od pańskiej łaski. Wszystko to oznaczało kres rokoszów i magnackiej anarchii.

- Mimo tych ograniczeń konstytucja uznawała stan szlachecki za podstawę Rzeczypospolitej.

- Mieszczanie uzyskali prawo nabywania majątków ziemskich i piastowania najwyższych urzędów. Ułatwiano  nadawanie szlachectwa bogatym i zasłużonym mieszczanom.

- Pozostawiono władzę szlachty nad chłopami. Konstytucja nie zniosła ustroju feudalnego. Na rzecz stanu chłopskiego poczyniono tylko pewne obietnice.

- Wszyscy mieli płacić podatki (szlachta 10% dochodów, mieszczanie i duchowieństwo 20% ).

- O siłach zbrojnych powiedziano: „Wojsko nic innego nie jest[jak] tylko wyciągnięta siła obronna i porządna z ogólnej siły narodu”. Zakładano, choć nie było to w konstytucji napisane, że armia polska będzie liczyć co najmniej 100 tys.

2 maja Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej

Ustanowienie  Święta

15 października 2003 do laski marszałkowskiej wpłynął poselski projekt  (autorstwa  posła  Edwarda Płonki ) zmiany ustawy  o godle,   barwach   i hymnie RP, ustanawiający m.in. Dzień Flagi RP. Co wynika z uzasadnienia ustawy wprowadzającej święto, wybór dnia 2 maja nie był przypadkowy – chodziło o dzień, w którym Polakom towarzyszą refleksje o szczytnych kartach historii Polski, wypełnienie wolnego dnia pomiędzy świętami narodowymi oraz podkreślenie obchodów Światowego Dnia Polonii. 

W toku prac legislacyjnych Senat RP w uchwale z dnia 12 lutego 2004 zaproponował poprawki m.in.: zastąpić Dzień Flagi RP Dniem Orła Białego, uznając godło za naczelne spośród symboli RP. Ostatecznie Sejm odrzucił poprawkę i 20 lutego 2004 ustanowił Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej. Tego samego dnia obchodzony jest Dzień Polonii i Polaków za Granicą.

1

Edgar Allan Poe

 

Edgar  Allan  Poe (19 I  1809  - 7  X  1849)

Mroki  podświadomości,  majaki  z  pogranicza  jawy i snu, chorobliwe halucynacje – z takiej materii zaledwie trzydziestoletni pisarz stworzył światowy kanon literatury grozy. Setki twórców czerpią z niego natchnienie do dziś.

Klasykiem literatury amerykańskiej został dopiero w kilkadziesiąt lat po śmierci. A umierał w przekonaniu, że jego życie było pasmem niepowodzeń. Ojciec porzucił rodzinę tuż po jego narodzinach, a matka zmarła, gdy Edgar miał zaledwie dwa lata. Osierocony chłopiec został przygarnięty przez bezdzietne małżeństwo. Nie znalazł tam jednak rodzinnego ciepła, którego tak potrzebował, i dlatego uciekał w krainę fantazji. Niestety z wiekiem wynajdywał coraz to nowe sposoby ucieczki od rzeczywistości. 

W trakcie studiów na uniwersytecie stanowym w Charlottensville zdobywał wysokie oceny, ale jednocześnie coraz częściej  zaglądał  do    kieliszka    i , by  zarobić  na  hulaszczy  tryb  życia,  wciągnął się w hazard. Szybko popadł w długi, a gdy ojczym nie chciał ich spłacać, Edgar, który z każdym rokiem stawał się coraz bardziej porywczy, porzucił studia. Miał nowy pomysł na życie – został pisarzem. W Bostonie, dokąd się przeniósł, udało mu się zadebiutować tomikiem poetyckim „Tamerlan i inne wiersze"„. Odzew czytelników i krytyki był nikły, za to przybrani rodzice odzyskali nadzieję, że młodzieniec się wreszcie ustabilizuje. Zgodzili się nawet finansować jego kolejne zdumiewające posunięcie: studia w prestiżowej akademii wojskowej w West Point. Niestety, Edgar i tu wytrzymał tylko dwa lata.

Rozgoryczony ojczym wstrzymał wypłacanie młodzieńcowi nawet skromnej pensyjki. A Poe po serii perypetii wyruszył na podbój Nowego Jorku. Towarzyszyła mu niespełna 14-letnia kuzynka, Virginia Klemm, którą pojął za żonę. Opublikował przychylnie przyjętą  powieść  „Opowieść  Artura  Gordona Pyma z Nantucket”  i serię opowiadań dla popularnych magazynów. Tematem była zbrodnia,   tajemnica  i   niesamowitość,   tyle   że ujęte  z  inwencją  i wyobraźnią, jakiej u gazetowych autorów nie widywano. Powstała też opowieść detektywistyczna „Morderstwo przy Rue Morque”, na której będą się wzorować następne pokolenia autorów powieści kryminalnych, z Arturem Conan Doyle’em, twórcą postaci Sherlocka Holmesa, na czele. Zainteresowanie szyframi zaowocowało opowiadaniem „Złoty żuk”, jednym z najważniejszych dzieł w historii literatury grozy. Poe zaczynał być sławny i czytany. Jego radość nie trwała jednak długo. W 1847 roku zmarła ukochana żona, a niechętne mu środowisko nowojorskich pisarzy, które bez litości ośmieszył w serii satyrycznych artykułów, zastosowało wobec niego cichy, ale skuteczny bojkot. Poe po raz kolejny znalazł się na życiowym zakręcie. Czytelnikom jego niesamowite historie już się opatrzyły. On sam pogrążał się w depresji, którą próbował łagodzić alkoholem i narkotykami. Nieprzytomnego znaleziono go pewnego październikowego dnia 1849 roku na jednej z ulic Baltimore. Po przewiezieniu do szpitala nie odzyskał przytomności. Spekulacje co do przyczyny śmierci pisarza, lubującego się w grozie i tajemnicy, trwają do dziś.